مهندیس امانی اؤلمه ییب
آذربایجان باشین ساغ اولسون
مهندیس امانی اؤلمه ییب
او هر زامان اورگیمیزده یاشایاجاق
Əmanilərimiz yaşayırlar, 
Onlara sunmaq, ağlamaq yerinə
Üç quş uçarsa gecəmdə
süzülüb qonsalar səssizliyimə…
nə olar
nələr olar?
Onlar gecəm
mən ölüm
süzülüb qonarsam səssizliklərinə
nə olar
nələr olar?
Mən bir
onlar üç
yüz bir kez könlümə yazılsalar
nə olar
nələr olar?
Vali gözətən
امانی قارداشلاریمیزین امانسیز آیریلیغیناایلک دؤنه زنگاندا گؤروشدوک. غلامریضا بئش آددیم اویانلاق باخیب گولومسهدی. بیلمیرم نییه بیربیریمیزه یاخینلاشیب گؤروشمهدیک. یئنه نئچه ساعات سونرا باخیب گولومسهدی. نییه یاخینلاشیب گؤروشمهدیک؟
تانیمیردیم اونو. قوما قاییتدیقدا سیتهلره باخیب بیلدیم او اوایمیش، امانی. آخی سیتهلرده کی شکیلی ساققاللی اورا دا ایسه… .
سون گؤروشوموز ستارخاندا اولدو. سلاملاشیب گولومسهدیک.
سونرا زهر کیمی آجی خبر…
اونو سئومهمک اولمازدی. نئچه ساعاتدیر ائله بو جور گیجللهنیرم. جومانین داریخدیریجی آنلارینین ان قاباریق فورماسینی یاشاییرام. نئچه واختدیر یازمیرام، یازیرام یایینلاماییرام. امانییا دا سوسوم مو؟ و سوسورام. سونرا سعید موغانلییا فیکیرلشیرم. بولود دویغولو سعید بو خبری ائشیدیب می؟ ائشیتسه نه ائدهجک؟ بیلیرم او امانینی او قدر سئوهردی کی.
خبری نئجه ائشیدهجک؟ نه ائدهجک؟ حتمن ائشیتسه یازماغی گلهجک. کاغیذ تاپاجاقمی؟
بئله بئله سورغولار راحاتسیز ائدیر بیلهمی. اولسون موغانلی یازا بیلمهسه من اونون یئرینه بیر جیزما قارالار یازارام.
آما بیلمیرم بو نیسگیللی آنلاردا وادی رحمتده کیم باغیراجاق اونون یئرینه؟
و کیم «اووووی قارداش اوووی اوخویاجاق» دمیرداشآسلان اییدیمیزین یاسیندا؟ خاطیرلاییرمیسیز فرزانه اؤلنده آخی «اووووی ددهم اووووی» اوخودو صرافی.
خبری لسانییه کیم یئتیرهجک؟ متینپور تبریزه گئده بیلهجک می؟
*
یول اوزون
یول اوزونو
چوخوموز اؤلوروک
سونوجو کیم گؤرهجک؟
نئچهنجی آغییا کیمی یازمالیییق؟
هانسی آغیدا بیتهجک بو دفتر؟
کیم کیمین یئرینه اوووی دئیهجک، کیم کیمه، کیم کیمین یئرینه بیر داها متین یازاجاق، یاس ساخلایاجاق؟
هاچان سؤنهجکلر بو آغی شاملاری؟
آه!جوما
جومانین
جومانین
داریخدیریجی آخشاملاری
آغی شاملاری
گونش-ین یامان آنلاریسید حیدر بیات
بلادیر قضا دیر نه دیر بیلمیرم
بیلیرم یاراسی دریندیر درین
گؤزومده قان اولان یاشی سیلیرم
ساغ اولسون اییلمز باشی وطنین
سون باهار سونوندا چیچییم سولدو
سوورولدو تالاندی آرزی باغچاسی
وطنین باغریندا یئنی داغ اولدو
سئوگیلی نیسگیلی امان سیز یاسی
اولدوزلار آخارلار باتیب اؤلمزلر
قارانلیق قودوروب چیلتیک چالماسین
دان یئری سؤکولوب چیخاجاق گونش
سهندیم ساو آلان ساچین یولماسین
سؤزلر سیرادان چیخیر دیل دولاشیر فیکیر چاشیر نه یازماغا الیم گلیر نه یازماماغا دؤزه بیلیرم . دوستاغ یولداشلارینین نه لر دویدوقلارینی کیم بیله بیلر یاخین دوستلارینی دردیینی کیم اووا بیلر داغ داغ اوسته سؤزونون آنلامی گؤز اؤنونده دیر
امانی قارداشلاریمیزین آیرلیغی چکیلمز اولسادا یئنه ده اییدلریمیزین یئنه ده قوجامان تبریزین یئنه ده غریب سردارین یئنه ده ……… آذربایجانین باشی ساغ اولسون
اسماعیل جمیلی
دادگاه انقلاب طي حكمي «شهناز غلامي» را به 6 ماه حبس تعزيري محكوم كرد
دادگاه انقلاب طي حكمي «شهناز غلامي» را به 6 ماه حبس تعزيري محكوم كرد
شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامي تبريز، طي حكمي كه در تاريخ 14/6/1387 با عنوان اتهامي "فعاليت تبليغي عليه نظام مقدس (؟!) جمهوري (؟!) اسلامي (؟!) ايران" به من ابلاغ كرده است، با طرح مواردي از نوشته هايم مرا به شش ماه حبس تعزيري محكوم نموده است.
مواردي از نوشته هاي من كه دادگاه انقلاب آنها را به عنوان تبليغ عليه نظام مطرح كرده است، و اين موارد جزئي از اعتقادات راسخ من نيز محسوب مي گردند، و البته افتخار هم مي كنم كه به خاطر چنين اتهاماتي محكومم كرده اند، عبارتند از:
- مقاله "شفاف سازي پيرامون حوادث آذربايجان در خرداد ماه 1385": ... اميد است اين نوشتار توانسته باشد در پشت اين فضاي سياسي غبارآلود، سيماي حقيقي و دردآور مردم حماسي آذربايجان را به تصوير بكشد. اكنون روزهاست كه از واقعه اول خرداد مي گذرد. تعداد زيادي از دوستان و همفكران ما كه دوشادوش هم در دهها مراسم و برنامه مشترك شركت كرده بوديم، در خيابانها به جرم بزرگداشت بزرگان سرزمين مان همچون باقرخان، ستارخان، صمد بهرنگي، و ... كتك خورده بوديم و ... اكنون اكثريت آنان در زندانهاي مخوف حاكميت اسلامي به جرم عشق به آزادي و عدلت و تحقق مردم سالاري و هويت خواهي به اسارت گرفته شده اند.،
- مقاله "8 مارس و جنبش زنان ايران": ... در بسياري از كشورها به خصوص در كشور ما ايران وجود سلطه مردان در عرصه عمومي و حكومتي باعث افزايش تفاوت دستمزدها، نابرابري هاي اجتماعي، تقسيم نابرابر كار، ثروت، قدرت، نابرابري در موقعيت هاي مساوي قانوني و ... گرديده است. هنوز زنان ما از فقر، عدم تعميم تأمين اجتماعي، فشار و يك نواختي كارهاي بي مزد خانگي، و كالاي شدن بدن زنان، رواج استثمار جنسي، خشونت خانوادگي به شدت رنج مي برند، خشونت و ناامني در داخل و خارج از كشور همه ما را تهديد مي كند..." (صفحه 110 پرونده)،
- مقاله "انحصارگري و نقش آن در ايجاد بحران هاي اجتماعي-سياسي": ... اقليتي در جامعه بدون پشتوانه اكثريت حكومت مي كنند، نشريات به بهانه هاي واهي توقيف و سايتها فيلتر گذاري مي شوند، و حاكميت يكدست اسلامي خود را غيرقابل نقد معرفي مي نمايند. آزاديخواهان، نويسندگان و نمايندگان رسانه هاي جمعي محكوم به زندان مي شوند... (صفحه 130 پرونده)،
- مقاله "گزارش حماسه حضور سبز مردم آذربايجان در اول خرداد 1386": ... مردم آذربايجان امروز بار ديگر در يك خرداد 1386 به خيابان ها آمده بودند تا زندگي در محيط بدون استبداد در سرزميني مستقل به نام آذربايجان بزرگ، و يا تحقق فدرال براي تمامي كشور را درخواست كنند... (صفحه 131 پرونده).
همه آنچه در بالا ذكر شده است، جزئي از واقعيات انكار ناپذير در رژيم توتاليتر بعد از انقلاب 57 است. گزارش هاي من نيز به انعكاس اين واقعيت هاي عيني و گريز ناپذير اجتماع بيمار پرداخته است. وجدان آگاه بشري در هيچ نقطه اي از دنيا بجز محفل اقليت حاكم كشور، هيچگاه اتهامات فوق الذكر را بعنوان جرم تلقي نكرده است و با شهروندان منتقد خود كه كوشيده اند تا در فضاي اختناق و مه آلود به شفاف سازي و اطلاع رساني بپردازند و مرحمي براي دردهاي مردم سرزمين خود باشند، به چنين برخوردهاي غيرعقلاني دست نيازيده اند. چنين برخوردها، حاكي از ضعف حاكميت و ترس آن از كوچكترين نور شمع آگاهي بخش در ميان مردم است.
با اينهمه، من بعنوان يك ژورناليست كه سالهاست براي تحقق دموكراسي و حقوق بشر و برابري در تمامي جنبه هايش اعم از برابري ملي، برابري زن و مرد، برابري اقتصادي، و ... تلاش مي كنم، با وجود همه فشارها و سركوبها همچنان به فعاليت هاي اطلاع رساني خود در زمينه هايي كه لازم بدانم، ادامه خواهم داد. اميدوارم برغم همه كاستي ها، و نقص هايي كه دارم با كلماتي كه هرگز قادر نيستند تمام حقيقت پديده ها را بيان كنند، بتوانم گامي هر چند كوچك در اين مسير سبز بردارم.
هزینه سنگین ملت تورک آذربایجان در رسیدن به برابری زبانی، فرهنگی و اقتصادی
شهناز غلامی
در آستانه بازگشايي مدارس – و البته ترس متداول حاكميت درمطالبات زباني شهروندان آذربايجاني براي تاسيس مدارس به زبان توركي در سراسرمناطق تورك نشين كشور- رژيم تماميت خواه اسلامي به موج جديدي از دستگيري ها دست يازيده است و با وقاحت تمام، تعداد قابل توجهي از فعالان هويت طلب را بازداشت كرده است. كه ازآن جمله ميتوان به دستگيري آقاي مهندس"عليرضا صرافي" و دوستان همفكرشان اشاره داشت كه براي اولين باركنگره زبان مادري را درسال 1382درشهرتبريزبرگزاركرده بودند، و سال گذشته اقدام به تاسيس كانوني به نام" كانون دمو" نموده بودند تا از آن طريق مطالبات زباني رابه طرزي مدني و قانونمند درخواست نمايند.
علاوه بر آن نزديك به سه دهه است كه در"مجله وارليق" و نيز"نشريه توقيف شده ديلمانج" براي رشد و توسعه ارگانيك سطح آگاهي مردم تورك - نسبت به فرهنگ، زبان، تاريخ و نيز حقوق قانوني خود براي تحصيل به زبان مادري اش - سالهاست كه علي رغم همه ناملايمتي هاي بوجود آمده از طرف دوستان سطحي نگر و شوونيست هاي فارسي زبان، بدون لحظه اي قصور و وقفه درتلاش و مجاهدت، همچون سربازي قسم خورده و وفادار به آرمان هاي ملي سرزمينشان به پاسداري از"هويت" و "كيستي" (وارليق) آن پرداخته اند.
با افزايش موج سركوب ها كه بر عليه ملت آذربايجان اعمال مي شود.در طي چند ماه گذشته ما متاسفانه شاهدبرخورد قهري حاكميت با فعالان هويت خواه بويژه دستگيرهاي دامنه دار دانشجويان هويت خواه هستيم و هنوز اين پروژه مخوف و ضد انساني تمام نشده كه كارگزاران رژيم توتاليتر حاكم تعداد 18 نفراز چهره هاي برجسته حركت ملي آذربايجان را بدون اينكه اوليه ترين حقوق شهروندي آنها رعايت شود و آنها حق داشتن وكيل و نيزاجازه تماس با خانواده شان را داشته باشنداز يك مهماني ساده افطار- نه البته ازيك متينگ سياسي و يا جلسه فوق سري؟!- توسط اوباش لباس شخصي و نيزنيروهاي اطلاعاتي و امنيتي با دو عدد ميني بوس "كارسان" بازداشت و به محل نامعلومي منتقل مي كنند.
حادثه اي كه دراين ميان واقعا دلخراش و دردناك است. دستگيري سه تن از كودكان خردسال "آقاي عباس لساني"به اسامي "سئودا "، "آتيلا" و "اوختاي لساني" مي باشد.لازم به ياد آوي است كه خانم "رقيه عليزده" همسرآقاي عباس لساني - كه از 1 خرداد 1385در سخت ترين شرايط غيرقابل تصور بدون اينكه به ايشان اجازه ملاقات با همسر و فرزندانش داده شود درحال حاضر در زندان يزد محبوس مي باشد- و سه فرزندش براي چندمين بار است كه شاهد خشونت پليس عليه پدرمحبوبشان و دوستان همفكرايشان مي باشند. كه اين موضوع به نوبه خود مي توانددرروحيه معصوم و كودكانه آنها تاثير منفي بگذارد. دراين جا لازم به ذكر است كه رژيم توتاليترحاكم برسرزمين مادري ما نه تنها به تعهدات حقوق بشري خود در رابطه با شهروندان عمل نمي كند. بلكه بدون توجه به تعهداتش در رابطه با "كنوانسيون حقوق كودك" كه در سال1994خود را به رعايت مفاد آن ملزم دانسته نيزعملا دارد، نشان مي دهد كه نسبت به اجراي مفاد آن كاملا بي اعتناست. و وقتي مي خواهد روشنفكران يك سرزمين آفتابي و لاهوتي را به حبس ، زندان ، شكنجه و اعدام بسپارد. كوچكترين مروتي و مدارايي دربرخورد با كودكان يك ملت بزرگ و بپاخاسته نمي كند و زماني كه پاي منافع اش- كه از آن به عنوان "امنيت ملي نظام" نام مي برد- در ميان باشد. اگرلازم و ضروري بداند؛ حاضرمي شود علاوه بر فعالان مدني و دگرانديشان حتي كودكان آنها را نيز به مسلخ بسپارد:
درمسلخ عشق جز نكو را نكشند روبه صفتان زشت خو را نكشند
گرعاشق صادقي زمردن نهراس مردار بود هرآنكه او را نكشند
روز چهارشنبه20/6/87 تعداد 18نفراز فعالان حركت ملي آذربايجان در مراسم افطاري كه درخانه آقاي صياد محمديان (اوچو) برگزارشد.دستگيرشدند كه اسامي آنها به اين ترتيب مي باشد:
آقايان مهندس عليرضا صرافي (مديرمسئول نشريه توقيف شده ديلمانج،عضو شوراي ملي صلح)،حسن راشدي (استاد دانشگاه و عضوهيات تحريريه نشريه وارليق)،سعيد موغاني ( روزنامه نگار و شاعر)، مهدي نعيمي ( فارغ التحصيل دانشگاه امام صادق وازكاركنان مركز مطالعات استراتژيك ايران،شاعرومدرس زبان توركي )، محمد عباسپور، صياد محمديان (اووچوقوشاچايلي)، عباس نعيمي (كارشناس ارشد ازدانشگاه تربيت مدرس) ،اكبرآزاد (مديرانجمن كودكان آذربايجان بنام "چيچيكلر"وعضوهيات تحريريه نشريه وارليق)، يوسف هشيار،شهبازابراهيم نژاد، حسين حيدري (ازفعالين دانشجوي دانشگاه تهران و مدير مسئول نشريه اولوس)، فرهادرضايي،اوختاي لساني و آتيلا لساني (دو پسرخردسال آقاي عباس لساني ) .
خانم ها : رباب عظيمي ، اكرم نجاري (اززنان شاعرآذربايجاني ونيزدبيرسابق "N.G.O خانه فرزندان آذربايجان" درتهران)، رقيه عليزاده(همسرآقاي عباس لساني)و سئودا لساني (دختر خردسال آقاي عباس لساني).
نيروهاي اطلاعاتي علاوه بر برخورد خشن، توهين آميز و غيرانساني كه درجريان دستگيري با بازداشت شدگان داشته اند، منزل آقاي صياد محمديان (اوچو ) را بررسي و تفتيش قراردادند.
در پي دستگيري 18 نفراز فعالان حركت ملي آذربايجان صبح روز پنج شنبه" آقاي حسن رحيمي" نيزدر شهر كرج توسط نيروهاي اطلاعاتي دستگير شد. بنا به اخبار منتشره درباره آقاي حسن رحيمي گفته مي شود كه دستگيري ايشان درارتباط با حمايت ايشان ازدانشجويان دستگيرشده در دانشگاه تبريزمي باشد او در رابطه با وضعيت غيرقانوني نگهداري فعالين دانشجويي دستگير شده با بخش توركي راديوآمريكا و نيز با راديو فردا مصاحبه نموده و درآنجا نسبت به بازداشت طولاني مدت دانشجويان ابرازنگراني كرده بود.
مقامات امنيتي و به اصطلاح مسئول هنوزهيچ توضيح واضحي در باره علت اين اقدام خود منتشر نساخته اند.بازداشت اين افراد بدون رعايت حقوق و ضوابط قانوني انجام گرفته است.بنا به به گزارشات ارسال شده از سوي دوستان و خبرگزاري ها؛ فرداي آنروز (پنجشنبه 21/6/87) رقيه عليزاده و فرزندانش بعد ازانجام بازجويي هاي مقدماتي اززندان آزاد شدندو يك روز بعد از آن نيز (جمعه 22/6/87) سه نفر ديگر به اسامي فرهاد رضايي ، اكرم نجاري و رباب عظيمي از بازداشت موقت آزاد شدند.
خانم "وحيده وظيفه"همسر آقاي مهندس عليرضا صرافي در مصاحبه اي كه با راديو آمريكا انجام داده است ضمن ابراز نگراني خود و دو پسرنوجوانش از وضعيت مبهم نگهداري همسرش، با ترديد اعلام داشته كه احتمال مي رود آقايصرافي به همراه ساير دستگير شدگان درزندان اوين تهران باشند.
با اين حال وقتي خانواده هاي زندانيان براي دريافت اطلاع از وضعيت عزيزانشان به دادگاه ها و نيز دفاتر اداره اطلاعات مراجعه مي كنند.كاركنان آن محل ها به مدت چندين روز از وجود دستگيرشدگان ابرازبي اطلاعي مي نمايندو از ارائه پاسخ صريح و شفاف به آنها خودداري مي ورزند.تا به نوعي درخانواده ها احساس رعب و وحشت و فشار رواني به وجود آورند.
تا آنكه بعد از ساعت ها و روزها بي خبري (نود ساعت) از وضعيت نگهداري بازداشت شدگان، "آقاي متين راسخ" بازپرس معاونت امنيت دادسراي عمومي و انقلاب تهران كه از طرف دادگاه انقلاب اسلامي تهران به عنوان مسئول رسيدگي به پرونده معرفي شده است به خانوده زندانيان اعلام مي كند كه فعالان هويت طلب در بند در سلول هاي انفرادي زندان اوين بسر مي برند و بازجويي آنها تا دو هفته به طول خواهد انجاميد.و درعين حال خانواده هاي زندانيان را تهديد مي كنند كه از رسانه اي كردن موضوع دستگيري فعالان جدا بپرهيزند.
همزمان با اين خبر بنا به آخرين اخبار رسيده از تهران سه نفرديگر از دستگير شدگان به نام هاي آقاي محمد عباسپور، يوسف هوشيار و شهباز ابراهيم نژاد با قيد ضمانت از زندان اوين آزاد شدند. با آزادي اين سه نفر هنوز 9 نفر ديگر از فعالان مدني آذربايجان در زندان اوين محبوس مي باشند.
بنا به نوشته خبرنگاران سايت آذربايجان اويرنجي حركاتي:
مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران ضمن محكوم نمودن بازداشت روزنامه نگاران و فعالين مدني و حقوق بشري آذربايجان در تهران از مسئولين جمهوري اسلامي مي خواهد تا امكان تماس بازداشت شدگان با خانواده و وكلايشان را فراهم آورد و نسبت به اطلاع رساني پيرامون اتهامات وارده به اين افراد اقدام نمايد. اين مجموعه نگران وضعيت جسماني بازداشت شدگان بوده و آزادي بي قيد و شرط اين افراد را خواستار است.( دبير خانه "مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران" – تهران /24/6/87برابر با 14سپتامبر 2008)
علاوه بر آنچه گذشت بنا به گفته راديو زمانه : "جمعيت آذر سوئد" نيز با صدور بيانيه اي به اين دستگيري ها اعتراض كرده است در اين بيانيه كه شنبه منتشر شدهآمده است كه :"جمعيت آذر سوئد ، دستگيري ايشان را محكوم نموده ،حكومت ايران را مسئول مستقيم صحت و سلامت عزيزان دستگير شده مي داند و خواهان آزادي هر چه سريعتر اين فعالان هويت طلب مي باشد."
اين وضعيت گوياي اين مهم مي باشد كه نهادهاي امنيتي درايران سركوب گسترده فعالين آذربايجاني را درهسته اصلي پروژه حذف ها و بازداشت ها و اعمال شكنجه ها ي بي رحمانه رواني و فيزيكي قرارداده اند.
"واحيد قاراباغلي"- فعال حقوق بشرآذربايجان كه درسايت"ساوالان سسي"به شفاف سازي فضاي آذربايجان و دفاع ازحقوق مردم آذربايجان مي پردازد.– در مقاله اي تحت عنوان"زندان هاي كشوربا فعالان آذربايجاني پرمي شود."
ازقول آقاي "داوود توران "مدير مركزتحقيقاتي اجتماعي – فرهنگي آذربايجان (گوناسكام) چنين مي نويسد:
" فعالان آذربايجان ساليان سال با درخواست مكررازدولت جمهوري اسلامي درجهت تامين حقوق بديهي وحقه خويش مطابق قانون وموازين اسلام گام برداشته اند اما حاكميت همواره علاوه بر بي توجهي نسبت به خواسته هاي حقه و قانوني آنان با بي تدبيري تمام شروع به برخورد هاي فرا قانوني و دستگيري حق طلبان كرده است."اومعتقد است كوشش مسالمت آميز ومدني براي ابراز تعلقات زباني و قومي از حقوق اساسي هر شهروندي محسوب مي شوداما ظاهرا حاكميت ايران قسم خورده تاكساني را كه با راه و منش هاي مدني ومسالمت آميزخواستار دستيابي به ابتدايي ترين حقوق خودهستند (تحصيل به زبان مادري( سركوب نموده ودراين راه از هيچ برخوردي دريغ نكند.
"د.توران" بازداشت خود سرانه فعالان هويت طلب آذربايجاني رادرراستاي پروژه اي مي داند كه درآن زبان، تاريخ، هويت و موجوديت آذربايجانيان سركوب مي شود.چرا كه فعالان آذربايجان خواستي جزبرابري فرهنگي – زباني و اقتصادي چيزي ديگري ندارند و اينها مواردي هستند كه درقوانين خود ايران درنظرگرفته شده است.
او مي گويد:"بيش از80 سال است كه حاكمان ايران همگام با محدود كردن آزادي هاي فردي و اجتماعي شهروندان آذربايجاني با خواسته هاي آنها مخالفت كرده اند. در بسياري موارد اين مخالفت ها با كشتار و زنداني كردن افراد با برچسب جدايي طلبي و تفرقه افكني همراه بوده است. البته برخورد تبعيض آميز به رفتار خشن و سركوب گرايانه خلاصه نمي شود بلكه اين رويكرد ها درفرهنگ حاكم جامعه نهادينه شده است و به صورت تحقير و تمسخر آذربايجاني ها بيشترازطريق بيان جوك و لطيفه هاي روزمره حتي درميان روشنفكران فرهنگ حاكم بازتاب يافته است."
مدير مركز تحقيقات اجتماعي – فرهنگي آذربايجان مي گويد:
"فعالان آذربايجاني با عملكرد چندين ساله خود نشان داده اند كه خواهان دستيابي به حقوق انساني كه به صراحت در قانون اساسي كشور و قوانين وكنوانسيون هاي بين المللي آمده است؛ بوده اند.مطالبات اصلي آنها پايان دادن به تبعيض ها و ستم ملي در ايران است واتهام هايي چون تجزيه طلبي يا پان تركيستي كه به آنها وارد مي شود تنها حربه اي براي سركوب آنهاست چراكه تاكنون حاكميت نتوانسته اين اتهام را براي فردي به اثبات برساند."
وي بازداشت اخير ف فعالين آذربايجاني را در واقع نقض آشكارحقوق بشرمي داند و مي گويد بايد قوه قضائيه تجديد نظري دراين زمينه دهد تا پرونده حقوق بشرايران سياه ترازاين نگردد."
در خاتمه لازم مي دانم به واسطه انتقاداتي كه به ما از سوي منتقدان و دوستان چپ به ويژه "آقاي سعيد صالحي نيا"( از اعضاء كادر مركزي حزب كمونيست كارگري ايران در خارج از كشور) ايراد شده است؛ بگويم كه نوشتن گزارشاتي ازاين دست در رابطه با مسائل و موضوعات مربوط به آذربايجان از سوي نگارنده به معناي عدم وجود اختناق و جو پليسي در ساير مناطق كشور نمي باشد و همه مردم ايران از سركوب هاي دامنه دار و بي رحمانه استبداد مذهبي حاكم كه البته مثل بسياري از رژيم هاي خود كامه ريشه در سرمايه داري دارد، رنج مي برند. كه ما به عنوان انسان هاي آزاديخواه و برابري طلب وهويت خواه- كه باورهاي فرهنگي ، زباني و تاريخي مان براي مان مهم است- خواهان تحقق حقوق بشر،آزادي و برابري- درهمه جنبه هايش اعم ازجنسيتي ، اقتصادي ، فرهنگي و قوميتي - درسراسر سياره زمين هستيم. تاچه برسد به اينكه بخواهيم نسبت به دستگيري ، شكنجه ، يا مرگ ساير انسان هاي دردمند جامعه درجنبش هاي ديگر همچون جنبش كارگري ، دانشجويي و زنان و غيره بي تفاوت با شيم و يا نابرابري اعمال شده برآنها قلب ما را خسته و روح عاصي مان را آزرده نسازد.
ما دنيايي را براي همه انسان ها آرزو مي كنيم كه درآنجا آزادي ، برابري ،حقوق بشر در همه جنبه هايش رعايت شده و تنوع بين اقوام به جاي اختلاف و تضاد بين ملت ها باعث همگرايي و همدلي بيشترشود.چرا كه براي رسيدن به دنياي آزاد و برابر و بدون تنش ضروري است تا هرملتي ابتدا خودش را، اصالت تاريخي و زباني اش را و همه آنچه را كه به بودن او درسرزمينش معنا مي دهد، را بشناسد و بعد از درك درست ريشه هاي اصيل"كيستي خود"(وارليق) به شناخت سايرملل نايل شود و ازدرك زيبايي ديگرزبان ها و ظرافت هاي ديگرفرهنگ ها خودش را با ذات زيبايي و حقيقت پيوندبزندو هرروز از دريافت مفاهيم تازه روحش نوشود و با انديشه هاي پيشرو هرلحظه نوشدن را تجربه بكند.و به جايگاهي برسدكه ملت را همه كساني بداندكه با او درد مشترك دارند و به همه مردم دنيا عاشقانه بگويد:
"هم دلي ازهم زباني بهتراست".
Shahnaz Gholami - شهناز غلامی
Iranian Women Journalists Association - (ROZA)
عضو انجمن روزنامه نگاران زن ایران - رزا
shahnaz.gholami@gmail.com
http://azarwomen.blogfa.com
گزارشی از بازداشت ها در آذربایجان
گزارشی از بازداشت ها در آذربایجان
زندان های کشور با فعالان آذربایجانی پر می شود
مهندس علیرضا صرافی(مدیر مسئول ماهنامه توقیف شده دیلماج و عضو شورای ملی صلح)،سعید موغانلی(روزنامه نگار)،حسن رحیمی ( فعال حقوق بشر و وبلاگ نویس)، حسین حیدری(مدیر مسئول نشریه دانشجویی اولوس)،رقیه علیزاده(همسر عباس لسانی فعال ملی در بند)به همراه سه فرزندش،عباس نعیمی،اکرم نجاری(دبیر سابق NGOخانه فرزندان آذربایجان)مهدی نعیمی(شاعر ومدرس زبان ترکی در دانشگاهها)،اکبر آزاد (نویسنده و عضو هئیت تحریریه مجله وارلیق)،مهندس حسن راشدی(نویسنده و عضو هئیت تحریریه مجله وارلیق) ،مهندس محمد عباسپور،شهباز ابراهیم نژاد، یوسف هشیار، فرهاد رضایی،رباب عظیمی و صیاد محمدیان از جمله بازداشت شدگان آنروز هستند که در این میان خانم رقیه علیزاده (همسر عباس لسانی زندانی سیاسی سرشناس آذربایجانی)به همراه سه فرزندش، اکرم نجاری، رباب عظیمی و فرهاد رضایی بعد از بازداشت چند ساعته آزاد شده اند.
اکثر بازداشتی ها فعالان مدنی با سابقه آذربایجانی هستند که قبلا هم سابقه بازداشت داشته اند.از سویی بیش از دو ماه است که از بازداشت چند فعال دانشجویی آذربایجانی در تبریز می گذرد و دستگاه قضایی هیچ توضیح روشن و دلیل قانع کننده ای برای بازداشت آنها ارائه نداده است.آنها که تا کنون موفق به دیدار وکیل اشان و خانواده های خود نشده اند و تنها چند بار با خانواده هایشان تماس تلفنی داشته اند بدون مشخص شدن اتهامی و بدون طی مراحل قضایی و قانونی در بازداشت به سر می برد. سجاد رادمهر، آیدین خواجه ای، فراز ذهتاب، داریوش حاتمی، امیر مردانی، منصور امینیان، مقصود عهدی و مجید ماکویی دانشجویان بازداشتی هستد.به گفته داوود توران، جامعه شناس آذربایجانی مقیم ترکیه و مدیر مرکز تحقیقاتی اجتماعی-فرهنگی آذربایجان (گوناسکام): «فعالان آذربایجان سالیان سال است با در خواست های مکرر ازدولت جمهوری اسلامی در جهت تأمین حقوق بدیهی و حقه خویش مطابق قانون و حقوق بشر و موازین دین اسلام گام برداشته اند اما حاکمیت همواره علاوه بر بی توجهی نسبت به خواسته های حقه و قانونی آنان با بی تدبیری تمام شروع به برخورد های فرا قانونی و دستگیری حق طلبان کرده است».
او معتقد است کوشش مسالمتآمیز و مدنی برای ابراز تعلقات زبانی و قومی از حقوق اساسی هر شهروندی محسوب میشود اما ظاهرا حاکمیت ایران قسم خورده تا کسانی را که با راه و منش های مدنی و مسالمت آمیز خواستاردستیابی به ابتدائی ترین حقوق خود هستند (تحصیل به زبان مادری) سرکوب نموده و در این راه ازهیچ برخوردی دریغ نکند.
د. توران بازداشت خود سرانه فعالان هویت طلب آذربایجانی را در راستای پروژه ای می داند که در آن زبان، تاریخ، هویت و موجودیت آذربایجانیان سرکوب می شود چرا که فعالان آذربایجان خواستی جز برابری فرهنگی - زبانی و اقتصادی چیزی دیگری ندارند و اینها مواردی هستند که در قوانین خود ایران در نظر گرفته شده است.
وی بازداشت اخیر فعالین آذربایجانی را در واقع نقض آشکار حقوق بشری می داند و می گوید باید قوه قضاییه تجدید نظری در این زمینه دهد تا پرونده حقوق بشر ایران سیاه تر از این نگردد.
از سوی دیگر اخبار رسیده به فعالین حقوق بشری آذربایجان از داخل حاکمیت حاکی از آن است که در طی دوسال اخیر برای جلوگیری از تکرار اعتراضات خرداد ماه ۱۳۸۵ آذربایجان در وزارت اطلاعات بخش عریض وطویلی صرفا برای سرکوب حرکت ملی آذربایجان ایجاد گردیده است بنا به گفته تعدادی از افرادی که با سیستم امنیتی جمهوری اسلامی در ارتباط اند از نظر وزارت اطلاعات بزرگترین مسئله امنیت ملی ایران در بعد داخلی مسئله رشد مطالبات ملی در آذربایجان است که از این نظر برخورد با فعالین مدنی که تاثیر گذاریشان در حرکت آذربایجان بیشتر است در دوسال اخیر شدت یافته و جنبه فراقانونی به خود گرفته است.
بنا به گزارش کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان (آسمک) هم اکنون نزدیک به ۴۰ فعال هویت طلب ترک در زندانهای ایران به سر می برند.گزارش از واحید قاراباغلیvahidqarabagli@gmail.com
بیانیه "انجمن حقوقی آذیاسا"
بیانیه "انجمن حقوقی آذیاسا" در خصوص فشارهای وارده در چند ماه اخیر بر فعالین حرکت ملی آذربایجان "هر کس حق آزادی و امنیت فردی دارد. هیچکس نباید تحت بازداشت و یا دستگیری خودسرانه قرار گیرد. هیچ کس نباید از آزادی خود محروم شود مگر در صورتی که قانون و مقررات آئین دادرسی حکم کند" (بند اول ماده 9 کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی)
کرامت انسانی و ارج نهادن به آن همواره سرلوحه اهداف عالیه نوع بشر بوده و می باشد. در طول تاریخ به خاطر رعایت حقوق بشر، از جان گذشتگی های زیادی صورت گرفته تا جلوی اجحاف ها و تبعیض ها علیه بشریت گرفته شود.
آزادی بیان، حق اشتغال، حق تحصیل، حق حیات و آزادی و... از رکن های اولیه حقوق بشر می باشد که تعدی به آنها به هر عنوان قابل توجیه نمی باشد.
ملت آذربایجان همواره با پایبندی به اصول و حقوق انسانی به مبارزه با تبعیضها و اجحاف های موجود پرداخته است و خواهان رفع تبعیض ها بوده است ولی متاسفانه از زمان حکومت پهلوی ها تا به حال شاهد نقض حقوق بشر در آذربایجان بوده ایم.
در چند ماه اخیر نیز رد صلاحیت های تحصیلی و شغلی، دستگیری، شکنجه و بازداشت های غیرقانونی در آذربایجان رو به فزونی نهاده است. این در حالی است که عده ای از فعالین هویت طلب آذربایجانی در زندانهای جمهوری اسلامی ایران به خاطر فعالیتهای هویت طلبانه شان زندانی هستند.
دولت احمدی نژاد که با شعار عدالت محوری بر مسند قدرت تکیه زد همواره اصول اولیه حقوق بشر در آذربایجان را زیر پا گذاشته و روز به روز با عملکردهای غیرقانونی خود به تشدید وخامت اوضاع حقوق بشر در آذربایجان می افزاید.
از مواد رد صلاحیتهای شغلی و تحصیلی، دستگیری، بازجویی غیرقانونی و شکنجه فعالین هویت طلب آذربایجانی در ماههای اخیر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
به بهانه دستگیری فعالان هویت طلب آذربایجان
به بهانه دستگیری فعالان هویت طلب آذربایجان
حمید رضا عسگری نژاد
امروزه دنیا در تکاپویی جدی است برای بازیافت فرهنگ ها و هویت های فراموش شده تاریخ و عجبا که میهن من در تکاپویی جدی است برای سپردن هویت ها و فرهنگ ها و زبان های قومی به دست باد فراموشی.
امروزه در آفریقا کیبوردهای کامپیوترها را تغییر می دهند تا ۱۳۰ زبان فراموش شده و هویت به یغما برده شده را بازستانند و باز عجبا که دولتمردان این قاره پهناور دست به چنین کار سترگی می زنند و از هیچ امکان مادی و معنوی دریغ نمی ورزند. در تمام کشورهای جهان اول این حق به تمامی انسان هایی که به هر صورت و با هر دلیلی بدانجا مهاجرت کرده اند به رسمیت شناخته می شود و از هیچ حمایتی دریغ داشته نمی شوند، اما در میهن من آنان که دنبال نخستین حقوق خود هستند مهر ورزیده می شوند! با چماق و تو سری و تو دهنی و ای کاش می دانست آن که چنین می کند و ای کاش می فهمید که چماق را بر سر خود می زند و تو دهنی را بر دهن خود.
ما کجاییم و جهان کجاست؟
ملت بزرگ آذربایجان هرگز فراموش نخواهند کرد تابستان تلخ و زمستان زمخت سرکوب و زندان و شکنجه را و ای کاش ملت بزرگ ایران با این خواسته به حق و انسانی ملل بزرگ ترک و کرد و بلوچ همراه بود، نه این که بر آنها باشد.
حاکمیت تفرقه می اندازد و حکومت می کند و عجبا که ملت هم دامنی می زند بر این تفرقه و بر این نکبت ساختگی حاکمان دجال ایران. باور نمی کنید گوشی های موبایل خود را روشن کنید و به اس ام اس هایتان رجوعی دوباره داشته باشید، باور نمی کنید به ایمیلهای خود نگاهی دوباره بیندازید، باور نمی کنید به دوست بغل دستیتان بگوئید برایتان جکی تعریف کند، باز باورتان نشده به سایتهای خبری فارسی زبان داخل و خارج ایران مراجعه کرده و مقایسه ای کنید تعداد و کیفیت اخبار مربوط به زندانیان سیاسی و فعالان حقوق زنان و فعالان کارگری را با فعالان قومی ایران.
نه اشتباه نکنید که من علیه هیچکدام نیستم و خود با همه اینان همراه و همدلم اما سوالم اینجاست کجای دنیا را سراغ دارید که مردمش اجازه نداشته باشند برای فرزندشان نامی را انتخاب کنند که به زبان مادریش باشد، کجای دنیا را می شناسید که نیمی از جمعیتش به زبانی دگر سخن گوید اما روزنامه و تلویزیون و کتابی بدان زبان نداشته باشد، کجای دنیا را سراغ دارید که مغازه داری اجازه انتخاب نامی را که دوست می دارد برای مغازه اش نداشته باشد؟ جک با مزه ای است، نه؟ اما من می شناسم، من می دانم نام آن دیار کهن را؛ “ایران”
“همراه شو عزیز”
و تو روشنفکر ایرانی! تا نامی از فعال ملی و هویت طلب برده می شود ذهنت می رود به تجزیه و چند پارچه شدن ایران. چرا نمی خواهی یکبار هم شده چشمانت را باز کنی و بیناییت را بازیابی، تا ببینی در دنیای امروز چه اتفاقاتی در حال رخ دادن است و تو کجای کاری؟ چرا نمی خواهی یکبار برای همیشه حسابت را از حاکمیت گستاخ و مرتجع ایران تسویه کنی و پا به پای من ترک، من کرد، من عرب و من بلوچ فریاد زنی حق ملی مرا و چرا به جای لذت بردن از تنوع ملی و فرهنگی مرا به نقطه ای می بری که پایانش تنفر و جنگ باشد.
در این مقال فرصتی نیست برای آوردن هزاران هزار دلیل تا بدانی به گزاف نگفته ام آنچه گفته ام. تو می دانی همین دیشب دوباره انسانی پشت نرده های بلند اوین به اسارت برده شد؟ می دانی مادری را با فرزندانش دستبند و چشمبند زده اند - هر چند که بعد از چند ساعتی آزادشان کرده اند -؟ تو می دانی جرمشان چیست و به کدامین گناه ناکرده دربند و اسیرند؟ تو می دانی زبان چیست؟ فرهنگ چیست؟ هویت چیست؟ می دانم که حتما می دانی اما یا نمی خواهی اعتراف به دانستن کنی یا خسته ای یا ملتی را چونان همیشه به تمسخر گرفته ای؟
و اما تو آقای حاکم!
دیروز صدها و هزاران نفر را از مردمانم به اسارت بردی، شکنجه کردی، توهین و تحقیرشان کردی و گستاخیت تا بدانجا رسید که در روز روشن به اسلحه ات تکیه کردی تا بگویی قدرتمندی و توان کشتن دهها نفر را در روز روشن داری - کشتار مربوط به قیام ملت آذربایجان در جریان کاریکاتور روزنامه ایران به در نقده (سولدوز)، اورمیه، تبریز، مشگین شهر و چند ماه پیش کشتن یکی از فعالان ملی در تبریز هنگامی که بر موتور سیکلت خود سوار بود - و امروز باز روز از نو و روز از نو؛ علیرضا صرافی، حسن راشدی، اکبر آزاد، مهدی نعیمی اردبیلی، عباس نعیمی خویی، اووچو (صیاد محمدیان) قوشاچایلی، محمد عباسپور، یوسف هشیار، حسین حیدری، سعید موغانلی، شهباز ابراهیم نژاد و حسن رحیمی اینان را دستگیر می کنی و دستبند می زنی که چه؟ که بگویی زور داری و قدرتمندی و قلدر؟ نه تو هیچکدامشان را نداری که پوچ و خالی و تهی هستی که اگر نبودی از یک مراسم افطار چنین بر خود نمی لرزیدی و چنین زنجیر و دستبند به آزاد اندیشانی چون صرافی ها نمی زدی. تو ترسویی بیش نیستی. بهتر است باز ارجاعت دهم به گذشته آن هم گذشته ای نه چندان دور به سی سال پیش که با یال و کوپالی پوشالی و به عاریت گرفته از سرمایه داری جهان پا از پلکان هواپیمایی به زمین نهادی و در گورستانی سخن گفتن آغاز کردی که به حق لیاقتی جز آنجا را نداشتی. یادت هست از ترس و بزدلیت دست به چه کارهایی که نزدی؛ در هر روز خدا صدها نفر را به جوخه اعدام بستی و دیدی که از چشم جهانیان دور نماند شروع کردی به نوع دیگری از بازی های بچه گانه ات و همه ملت ایران را انداختی به جان هم حالا هم وراث خلف تو آن می کنند که تو کردی تا راحت و آسوده باشی که راه ات ادامه دارد! از چپ ها و فدائیان و اقلیت و اکثریت و راه کارگر و… که عبور کردی شروع به تسویه حساب های داخلیت کردی و همزمان شمشیر قدرتت را بر جسم و روح شاعران و نویسندگان و روزنامه نگاران میهن کشیدی، دانشجو را به جای حمایت در دانشگاه در زندان اوین چماق زدی، به جای اصلاح قانون غلط و مرتجعانه ات زن را به باد توهین گرفتی و روانه زندانش کردی، به جای به رسمیت شناختن سندیکاهای کارگری شلاق و شکنجه و زندانت را به آنان نشان دادی، به جای شنیدن صدای به حق معلمی که از فرط گچ خوردن دیگر فریادی از گلویش بیرون نمی آمد صدایش را در نطفه خفه کردی و حالا امروز نوبت رسیده به آن که فریاد می زند و می گوید:” هارای هارای من تورکم “. آری آقای قاضی و آقای حاکم و آقای ستاره به دوش مفتخر به زور بازویت هر آنچه زور ساختگی تو بیشتر صدای واقعی من رساتر و فریاد من بلندتر خواهد شد تا به زبان نفهمانی چون تو بفهمانم که من ترکم و به زبان و فرهنگ و هویتم افتخار می کنم، من فرزند ستار خان و باقر خان و بابکم، من زائیده سهند و ساوالانم، من بزرگ شده تبریز و زنجان و ارومیه و اردبیلم، من میهنم را دوست دارم حتی اگر تو بخواهی شلاقم زنی و زندانم افکنی اما میهنم را با زبان و هویت و فرهنگم می ستایم و امروز پر قدرت تر از هر روز دیگر فریاد می زنم که چاره ای نداری جز آزادی رفقای در بندم و من امروز رساتر از هر روز دیگر فریاد می زنم علیرضا صرافی را، حسن راشدی را، اکبر آزاد را، مهدی نعیمی اردبیلی را، عباس نعیمی خویی را، اووچو (صیاد محمدیان) قوشاچایلی را،محمد عباسپور را، یوسوف هشیار را،حسین حیدری را، سعید موغانلی را، شهباز ابراهیم نژاد را و حسن رحیمی را.
